ବ୍ୟର୍ଥତା

ସଂଜ ର ନୁଆଁଣିଆ ଆକାଶରେ ଅବ୍ୟକ୍ତ ତାରା ଫୁଲ

କିଛି କହିବାର ପ୍ରୟାସ....

ମନ ର ଉତ୍ତେଜନା ଭରା ଉଚ୍ଛ୍ୱାସ....

ସବୁ ଅସରନ୍ତି ଝଡ ତଳେ ମଥା ପାତି ସହି ନେଇଥିଲା,

ତା ହୃଦୟ ର ପ୍ରତିଧ୍ଵନି ବାରମ୍ବାର ଚେତେଇ ଦଉଥିଲା ଅପାରଗତା...

ନିମିଷକ ମଧ୍ୟରେ ଖେଳି ଗଲା ଶାନ୍ତ ବାତାବରଣ।

ଶେଫାଳି ର ମହ ମହ ବାସନା

ତାର କାମାତୁର ଚାହାଣୀ.....

ଉତ୍ତେଜିତ ହୋଇ ଉଠୁଥିଲା

ଫେରି ଆସୁଥିଲା ସେଇ ନିରାଶ ମୟ ସ୍ଥଳ କୁ....

ଜୀବନର  ଅଧାଗଢ଼ା  ଭଗ୍ନ ବିଶ୍ବାସ ର  ପ୍ରତିଛବି କୁ....

ପାଦ ଥାପି ଥାପି ସ୍ବପ୍ନିଳ ଦୁନିଆ ରେ ଭାସି ବୁଲୁଥିଲା।

ହରାଇଥିଲା ତାର ଚିନ୍ତା ଓ ଚେତନା।

ବାସ୍ତବ ରୂପ ଥିଲା ବହୁତ ଭୟାନକ

ଘଡିସନ୍ଧି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ରେ ସେ ଆଜି ବିରାଜମାନ

ସବୁ କେବଳ ତାରି ଦୋଷ,

ତାର ଅକାମି ର ଧୃଷ୍ଟ  ଦକ୍ଷତା,

'ହଁ' 'ନାହିଁ' ର ତ୍ରିଶଙ୍କୁ ରେ ସେ ଦୋଳାୟମାନ....;;

ସୁନା ଫରୁଆ ରେ ଲୁଚି ରହିଥିବା ଏକ ନାଭି କେନ୍ଦ୍ର,

ହୁତୁ ହୁତୁ ଜଳୁଥିବା ମୋହ ର ଅଣ୍ଡକୋଷ।

 ଅସ୍ପଷ୍ଟ ପାଦ ସବୁ ଆଜି ଧୋଇ ହୋଇ ଯାଇଛି 

ଏକ ମିଛ ପ୍ରହଳେକା ରେ......

ସେଇ ନୁଆଁଣିଆ ଛାଇ ପୁଣି କେବେ ଜନ୍ମନେବ ସୁନ୍ଦର ସକାଳ ର  ଅରୁଣିମା ରେ....!!!!

ଅପେକ୍ଷା ରତ ଆଜି 

ସେଇ ଦିନକୁ ,....

ସେଇ ପ୍ରହସନ ର ଶେଷ ପରିଣତି କୁ....

ଜୀବନ ର ଏକ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟାୟ କୁ.....