My Poetry

*ଥରୁଟିଏ ତ ଖାଲି.....* ଥରୁଟିଏ ତ ଖାଲି ଚାହିଁ ଦିଅ....!!!! ଥରୁଟିଏ ତ ଖାଲି ଡାକିଦିଅ.....!!!!!! ଦେଇଦେବି .... ସବୁ ଦେଇଦେବି ଯାହା ମୁଁ ଯତନେ ସାଇତି ରଖିଛି ଯୁଗ ଯୁଗ କାଳ କାଳ ଧରି.... ଦେଇ ଦେବି ସବୁ ସୁଗନ୍ଧ... ପବନ କୁ ଫୁଲ ଦେଲା ପରି କୁଆଁରୀ ମନର ସବୁ ସ୍ବପ୍ନ, ସବୁ ଲଜ୍ଜା  ଦୁଇହାତ ଟେକି ଦେଇଦେବି.... ଥରୁଟିଏ ତ ତମେ ଡାକିଦିଅ  ତୁମ ବଂଶୀସୁରେ ମୋର ନାମ ନେଇ... କଳ କଳ ଛଳଛଳ ହୋଇ ବହିଯିବି.....  ନଦୀ ହୋଇ ତୁମ ମନ ସାଗରେ ମିଶିଯିବି.... ଅବ୍ୟକ୍ତ ଶଦ୍ଦ ଟିଏ ହୋଇ ରହିଯିବି ତୁମ ବେଣୁ ରନ୍ଧ୍ରେ, ଶରଦେ, ବସନ୍ତେ ଅବା ବୈଶାଖେ.... ଗାଇବାକୁ ପ୍ରେମ ସଂଗୀତ... ହେବି ରାଧା ରାଈ, କି ମୀରା, କି ରୁକ୍ମିଣୀ ହେବି ପ୍ରୀତିଲଗ୍ନା ଅବା ବିଭାବରୀ। ଥରୁଟିଏ ତ ତୁମେ ଚାହିଁ ଦିଅ ଶ୍ୟାମ, ଭରିଦେବି  ଅନ୍ତଃପୁର  କୁଳୁ କୁଳୁ ତାନେ, ରୁଣୁଝୁଣୁ ଶଦ୍ଦେ.... ମୋ ପ୍ରେମ ଉଚ୍ଛ୍ୱାସେ, ମୋ ନିରବ ସ୍ପର୍ଶେ ଅନ୍ତଃସତ୍ବ ହେବ ସଶଦ୍ଦ ସୁନ୍ଦରୀ... ପାଇ ମୋର ପ୍ରେମ ସୁଧା ପୂର୍ଣ୍ଣନାଭ ର ଲତାୟିତ ଜାଲେ, ପ୍ରଭାତ ଆଲୋକେ, ଅବା ଧୂସର ପ୍ରଦୋଷେ,  ଚନ୍ଦ୍ରାଲୋକେ ଅବା ଅମା ଅନ୍ଧକାରେ ଆନନ୍ଦ ନନ୍ଦନେ ଫୁଟାଇବି ପ୍ରୀତି ପାରିଜାତ, ମାନସରେ  ସୁତ୍ରୀଭ ସୌରଭ..... କରି ଆତ୍ମ ନିବେସନ.. ଥରୁଟିଏ ତ ଖାଲି ଚାହିଁ ଦିଅ.... ଥରୁଟିଏ ତ ଖାଲି ଡାକିଦିଅ.... ମୋ ନାମ ନେଇ....!!!!

ଦୁଃଖନାଶନ ହେ.... ମୋ ପାଇଁ ମାଗୁନି କିଛିରେ.... ମାଗୁଛି କେବଳ ତୋ ଅଭୟ ବର ଜଗତର ହିତ ପାଇଁରେ...... ଲକ୍ଷ ଜୋଜନ ରୁ ଗଜ ଡାକ ସତେ ପଡ଼ିଲା ତୋ କର୍ଣ୍ଣ ଗହ୍ବରେ..... ଚକ୍ର ପେଶି ନାଶ କଲୁ ପାପି ନକ୍ର ଉଦ୍ଧାରିଲୁ ତାକୁ ଆତୁରେ..... ହାହା କାର ଜଗ ବିକଳେ ଡାକୁଛି  ବନ୍ଧା କରୋନାର ଜଂଜିରେ.... ଚକା ଚକା ଆଖି ଚାହିଁ ଦେଲେ ଥରେ ଭସ୍ମ ହୋଇବ ଯିବ ଅଚିରେ.... ଆର୍ତ୍ତ ତ୍ରାଣ କର୍ତ୍ତା ସୁନାମିଛୁ ତୁହି  ଅନାଦି କାଳରୁ  ମହୀରେ.... ଏବେ କାହିଁ କୁହ ପାଷାଣ ହୋଇଛୁ ବସିଅଛୁ ଗୁରୁ ଗମ୍ଭୀରେ। ଆଉ ମୁଁ ସଂସାରେ କାହାକୁ କିଁପାଇ ଡାକିବି ଭକତି ରସରେ.... ତୋର ବିନା ବା କେ'ଅଛି ଯେ ଦୟାଳୁ ତୁ ହିଁ ତ ସତ୍ୟ ସୁଖ ମହୀରେ..... ତୋ ଶକତି,  ମହିମା, ଅପାର ଗାରିମା ରଚୟିତା ତୁତ ନିଜେରେ....  ତୁହି ଆଦିଅନ୍ତ , ହେ...ବିଶ୍ବ ନିୟନ୍ତା, ସକଳ ଜୀବ ତୋ ଆଶ୍ରା ରେ।

*ନାଦଶ୍ରୀ* *ମିନାକ୍ଷୀ* ନବ ଉନ୍ମେଷିତ ବସନ୍ତର ମଧୁହାସେ... ବିଚ୍ଛୁରିତ ସୁରମ୍ୟ ଆକାଶେ । ଶୁଣିଛି ମୁଁ ପ୍ରୀୟା ତୁମ ମଧୁରସ କଥନ... ଛାନ୍ଦମୟୀ ଗୋ ତୁମେ...  ଦେଖେ ମୋ ଅପଲକ ନୟନ। ଶରତର ଦିଗନ୍ତ ଜ୍ୟୋସ୍ନା ଲୋକେ ପିନ୍ଧି ନୀଳ ନିଚୋଳ... ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ କାନ୍ତି ତୁମ କରିଛି ପାଗଳ। ଦୂର ନୀଳ ପରବତ ଚୁଳେ  ତୁମ ଅନିନ୍ଦ୍ୟ ଚାହାଣୀ... ପ୍ରେମ ର ସର୍ପିଳ ଝରଣା ଉଠେ ତହିଁ ଉଜାଣି। ସତେ ଅବା ସପ୍ତସ୍ବର  ଦୀପକ ବିନ୍ୟାସ... ଅନ୍ତର ରେ ଖେଳିଉଠେ  ଶିହରଣ,ଅପୂର୍ବ ଉଚ୍ଛ୍ୱାସ। ଝଂକାରର ଉତ୍ଥିତ  ମୁର୍ଛିତ ନି଼ଃଶ୍ବାସେ... ମନପଥେ ହଜିଯାଅ ପ୍ରେମ ଅଭିଳାଷେ। ବେପଥୁ ସାଜେ ଆଜି ମୋର କଳ୍ପନା କ୍ଷଣେ... ତୃପ୍ତି, ଆନନ୍ଦେ ଶିହରିତ ମନ ପ୍ରେମ ଜାଲ ବୁଣେ। ମୋ ଆଲୋକେ ତୁମେ ହୋଇ ଯେ କିରଣ... ସ୍ବପ୍ନ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ କରିବି ସେ ଅମୃତ ସ୍ବାଦନ। ହେ...  ସ୍ବପ୍ନ ସୁନ୍ଦରୀ...!!! କାବ୍ୟ ରାଣୀ....!!! କରେ ଆମନ୍ତ୍ରଣ... ଆହା ମୋ ଜୀବନ...!!!! ଚାଲିଛି, ଚାଲିବି ମୁଁ ଆମରଣ  କରି ତୁମ ଆଲେଖ୍ୟ ଦର୍ଶନ। ଜୀବନର ମାହେନ୍ଦ୍ର ମୁହୁର୍ତ୍ତେ.... କରି ପ୍ରେମ ନିବେଦନ ମଉନର ମହାମନ୍ତ୍ର ପାଶେ  ମୁଖରିତ ହବ ଆମ ନାଦଶ୍ରୀ ତନ ମନ।।।।

*ଶିଶୁ ଶ୍ରମିକ* ନିଃଷ୍ପାପ କଅଁଳିଆ ଶିଶୁ ସମୟ ପାଖୁଡ଼ା ଖୋଲୁ ଖୋଲୁ ମଉଳି ଯାଇଛି ତା ହସ। କ'ଣ ବା ଦୋଷ ତାର.....??? ନିରୀହ ପତର ପରି ଝରିପଡୁଛି ଆଜି ସେ.... ଇଛା ତ ଅନେକ ଦୁନିଆକୁ ଦେଖି ରହିବାକୁ..... ଅସୁମାରୀ ଆଲିଙ୍ଗନ ଭିତରେ... ଶିହିରିବାର ଅସରନ୍ତି ଇଛା। କିନ୍ତୁ କଷି ପାରେନା  ତା ଜୀବନ ଗଣିତ, ଅଙ୍କ କଷୁ କଷୁ କଷିବାକୁ ପଡେ ଶ୍ରମର ବିଷମ ସୁତ୍ର। ଶିଶୁ ଶ୍ରମିକ ର ଉତ୍ତର ନେଇ ଜୀବନ ସଂଘର୍ଷ ରେ ହଜିଯାଏ.... ଉଥଳ ପୁଥଳ ମନରେ ଉଙ୍କିମାରେ  ଅନେକ ପ୍ରଶ୍ନ ବଞ୍ଚିବାର ଅଧିକାର ସାବ୍ୟସ୍ତ କରେ... ଶିକ୍ଷା ଛାଡ଼ି ବନିଯାଏ ଦାଦନ ଶ୍ରମିକ। ଭାଗ୍ୟର ପ୍ରାରବ୍ଧ ରେ ଅବାଞ୍ଛିତ ପ୍ରଶ୍ନ ର ଢେ଼ଉରେ ଖୋଜେ ତା କୋମଳ, ବାଳୁତ ଚପଳାମି। ସ୍ବର୍ଗ ର ତାରାକୁ ପାପୁଲିରେ ଭରି ଗଣୁଥାଏ  ଆଉ.... କେତେଦିନ...!!!! ଦୁଃଖ ପରେ ସୁଖ ତ ନିଶ୍ଚୟ.... ଏତ ଜୀବନ ରୀତି ର ନିୟମ...!!!! ନିର୍ଜୀବ ମୂର୍ତ୍ତି ରେ ମଣିଷର ଅଗାଧ ବିଶ୍ବାସ, ବାଢିଦିଏ ପ୍ରସାଦର ଥାକବନ୍ଦୀ... ମାଜଣା କରେ କିନ୍ତୁ.... ଶୈଶବ ଆତ୍ମାର ଛଟପଟ ଶରୀର ଉହ୍ୟ ରହିଯାଏ... ରହିଯାଏ ଦୃଷ୍ଟି ର ଅନ୍ତରାଳେ.... ମୁହୂର୍ତ୍ତ ରୁ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମାଟି ଶିହରି ଆଉଜିପଡେ ଅନ୍ତରାଳୁ ଝରିପଡେ ତାର ନିଃସର୍ତ୍ତ  ଅଶ୍ରୁ .….. ଥରୁଟିଏ ତ ଚାହଁ ପଥର ପୂଜିବା ପୂର୍ବରୁ...!!!! ସ୍ବାଧୀନତା କ'ଣ ନାହିଁ ଶିଶୁ ଶ୍ରମିକର...??? ଜାତୀୟ , ରାଜନୈତିକ ଖେଳରେ ମନେ ପଡେ ନାହ...

*ପଣା ସଂକ୍ରାନ୍ତି* ସକାଳୁ ସକାଳୁ ମିଷ୍ଟର କହିଲେ ଆଜି ପରା ପଣା ସଂକ୍ରାନ୍ତି.....????  ଜମାଦିଆ ଚୋଖା ପଣାଟିଏ କର  ଦୂର ହେଇ ଯାଉ କ୍ଲାନ୍ତି। ନଡ଼ିଆ, କଦଳୀ, ନବାତ, ଛେନା ଡାଳିଦେବ ଗୋଲ ମରିଚ..... ଭାଙ୍ଗଟିକେ ଯଦି ମିଶେଇବ ପ୍ରୀୟେ ଦୂର ହବ ଦେହୁ ଦରଜ। କଣେଇ କଣେଇ ଚାହିଁଲି ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ବାହାପିଆ ଗୁଣ ଦେଖି..... କେତେ ପ୍ରେମ ଭାଷା ବାହାରି ପଡୁଛି ମନ ଯାଇଛି ସତେ ଲାଖି। ନିଜେ କରି ପଣା ପିଇଦିଅ ପ୍ରୀୟ ସମୟ ନାହିଁ ଯେ ମୋର..... ନିଜେ ତ ପିଇବ ମତେ ଟିକେ ଦବ ହବ ନାହିଁ ସ୍ବାର୍ଥ ପର। ଏତିକି କହି ମୁଁ ଚାଲିଲି ବାଲ୍କୋନି ପାଣି ବାଲଟିଏ ଧରି... ପିଇ ଆନନ୍ଦିତ ହେବେ ଯେତେ ପାରା, କୁଆ, ଵଣି, ଶୁଆ,ଶାରୀ।।। ଦହି ଚିନି ଲୁଣ କରିକି ମିଶ୍ରଣ ବନେଇଲି ହଣ୍ଡେ ସରବତ..... ଶ୍ରାନ୍ତ ପଥିକ ବୈଶାଖ ଝାଞ୍ଜିରେ ପିଇ ହେବେ କେତେ ଆଲ୍ହାଦିତ‌। ଆଁ କରି ପତି ଚାହିଁ ଥାନ୍ତି ମତେ ଦେଖି ମୋର କଳା କୃତି.... ଚିମୁଟି ଦେଇ କହିଲି ସହାସେ ୟାକୁ ହିଁ କୁହନ୍ତି.... ପଣା ସଂକ୍ରାନ୍ତି.....!!! ପ୍ରଚଣ୍ଡ ରୌଦ୍ରରେ ଯେତେ ଜୀବ ଜନ୍ତୁ ବାଟୋଇ ଙ୍କୁ କର ଜଳଦାନ.... ସଂସ୍କୃତି ସଭ୍ୟତା ହେବ ମହନୀୟ ମିଳିବ ଅନେକ ପୂଣ୍ୟ।। *ମିନାକ୍ଷୀ ଦ୍ବିବେଦୀ* *ପଣା ସଂକ୍ରାନ୍ତି ପାଇଁ ଆଗୁଆ ଶୁଭ କାମନା*

[30/03, 10:41 am] minakshi dwivedy21: ତୋ ଅଧର ନାଲି ରଙ୍ଗିଛି ମୋ ଅଧରେ ସେ ରଙ୍ଗ ନ ଯାଉ ଛାଡ଼ି ତୋ କୃଷ୍ଣ ରଙ୍ଗ ବୋଳିଛି ମୋ ଦେହେ ଖେଳିଛି ଯେବେ ତୋ ସହ ହୋଲି..... ନୀଳ ଢଳ ଢଳ ତୋ ନୟନ ଯୁଗଳ ମୋ ନୟନେ ଦେଲି ଭରି ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ରଙ୍ଗ ଯେବେ ବୋଳି ଦେଲୁ କାହ୍ନା ତୋ ପ୍ରେମ ରେ ଗଲି ପଡି। [01/04, 11:32 am] minakshi dwivedy21: (ବନ୍ଦେ ଉତ୍କଳ ଜନନୀ) ଯାହା ମଥା ସିନ୍ଦୂର ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର, ଯାହା ପାଦେ ଘୁଙ୍ଗୁର ନୀଳ ପାରାବାର, ମୃଣାଳ ମାଳିନୀ ଶବୁଜ ସୁନ୍ଦର, ପୂଣ୍ୟତୋୟା ସେଇ ଉତ୍କଳ ନାମ ତାର। ପଞ୍ଚ ସଖା ଯାର ଉତ୍କଳେ ମଣ୍ଡିତା, ସେହି ରାଜ୍ୟ ଅଟେ ଜଗତେ ବନ୍ଦିତା, ପୂଣ୍ୟ ପ୍ରସବିନି, ନୀଳ ନିର୍ଝରଣୀ, ଶୂରବୀର, କବି, ପଣ୍ଡିତ ମଣ୍ଡିନି। ଯାହା ହୃଦେ ସଦା ମାଧୂର୍ଯ୍ୟ ବିରାଜେ, ମନ୍ଦିର ମାଳିନୀ ଶୋଭା ଉପଜେ, ସେହି ଆମ ରାଜ୍ୟ ଉତ୍କଳ ଜନନୀ, ରହୁ ଚିରଞ୍ଜିବୀ ସଦା ବିଜୟୀନି। ବାରମାସେ ଯାର ହୁଏ ତେରପର୍ବ,  ପବିତ୍ର ସେ ଭୂମି ଆମର ସୌରଭ, ଶ୍ରୀ କ୍ଷେତ୍ର ମଣି ଯେ ଜଗତେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ବଡ଼ ଠାକୁର ବୋଲାନ୍ତି ଆମ ଜଗନ୍ନାଥ। ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଧାମ ଜଗତେ ବିଖ୍ୟାତ, ରଥଯାତ୍ରା  ଅଟେ ଆମ ଧରାରେ ସୁଖ୍ୟାତ, ସେହି ଆମ ବନ୍ଦିତା ଉତ୍କଳ ଜନନୀ, କଳା ସଂସ୍କୃତି ର ଅଟେ ଶିରୋମଣି। ସ୍ବାଦିଷ୍ଟ ବ୍ୟଞ୍ଜନ ଯାର ଆର ରୁ ଅନେକ ଅଭଡ଼ା କୈବଲ୍ୟ ରଖିଥାଏ ଟେକ, କଳା କୌଶଳ ଭରା ବୀର ଯେ ପୁଙ୍ଗବ, ନୃତ୍ୟ ଗୀତ ଭରା ଓଡିଶୀ ତାଣ୍ଡବ, ...