My Poetry

ଭାଙ୍ଗିଯାଇଛି ଆଜି ସ୍ନେହ ମମତାର ଡାଳ ପିଲାଦିନ ଖେଳ ଭାଇଭଉଣୀ କନ୍ଦଳ । ରକ୍ଷାବନ୍ଧନ ହୋଇଛି ଆଜି ପ୍ରହସନ ସଂଭାର ଫୁଲତୋଡା ,ଉପହାର ଚକୋଲେଟ , ମିଠା ଖୋଜୁଛି ପରିଚୟ ପିଲାଦିନର । ତୁ ତୁ ମେ ମେ ରାମ୍ପୁଡା ...

ତୋ ସହ ଦେଖା 2004 ଡେରାଡୁନ ସେଇ ସ୍କୁଲ ପ୍ରାଙ୍ଗଣ ପିଲାଙ୍କ ଆଡମିସନ ଆମର ପ୍ରଥମ ସାକ୍ଷାତ ।🌹 ତୁ ଥିଲୁ ନୂଆ,ମୁଁ  ଭି ..... ତୋର ଚିକି ମିକି ତାରା ପରି ହସ ହସ ମୁଁହ ଛୁଇଁ ଥିଲା ମୋ ମନ କୁ ଗଢି ଉଠିଲା ଆମ ବନ୍ଧୁତ୍ବ।...

ଟିକି ଚଢେଇ ରେ   ଟିକି ଚଢେଇ.... ଭୁଲ ରେ ପଶି  ଆସିଛୁ କି ତୁହି,,, ଏଠି ତ ପତ୍ର ର ଗହଳ ନାହିଁ,,, ବସା ନାହିଁ ବସାର ଚହଳ ନାହିଁ,, ତଥାଫି ମୁଁ ତତେ  ନେବି କୋଳେଇ,,, କେତେ ଆଶ୍ବାସନା ଭରସା ଦେଇ।।।।। 🍀🍀🍀🍀🍀🍀 ଟିକି ଟିକି ସୁନ୍ଦର ଡେଣା ରେ ତୋର,,,, ଲେଖିଛୁ ତୋ ଭାଗ୍ୟ ଗୋପନ ସୁର,,, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଠାରୁ ଜହ୍ନ ଇଲାକା ତୋର,,, ତୋ ଆକ୍ଷି ରେ କେତେ ସ୍ବପ୍ନ ଅସୁମାର,,, ଆଜି ଠୁ ବାଛିଚୁ ମୋ ଅଗଣା ଘର,,,, ଶୁଣିବା ପାଇଁକି ଇତିବୃତ୍ତ ଦୁଃଖ ର।।।।। 🍀🍀🍀🍀🍀🍀 ଗୁଣୁ ଗୁଣୁ କେତେ ସଂଗୀତ ନେଇ,,, ଆସିଛୁ ସ୍ବପ୍ନ ର ବାହକ  ହୋଇ,,, ଜୁଆର ଭଟ୍ଟା ମୋ ଜୀବନ ପାଇଁ,,, ଅଂଧାରୀ ଜୀବନେ ଆଲୋକ ହୋଇ,,, ତୋ ଅଗଣା ମେଘରୁ କିଛି ମେଘ ଦେଇ,,, ମୋ ନୀରବ ଭାଷାର ସୁନ୍ଦର କବିତା ହୋଇ।।। 🍀🍀🍀🍀🍀🍀 ଟିକି ଚଢେଇ ରେ ଟିକି ଚଢେଇ..... ତୋ ଡେଣା ରେ ମତେ ନବୁ ଉଡାଇ,,, ଉଡି ଯାନ୍ତି ନୀଳ ଆକାଶ ଛୁଇଁ,,, ଅନ୍ତହୀନ ଗତିଗୀତ କୁ ଗାଇ,,, ରହିବି ଆକ୍ଷିରେ ତୋ ଫୁଲ ଫୁଟା ହୋଇ,,, ମିଛ,ମରୀଚିକା ତୁଚ୍ଛ କରି ଦେଇ..... ଟିକି ଚଢେଇ  ରେ ଟିକି ଚଢେଇ..... କଥା ଦେ ମତେ କେବେ ଭୁଲିବୁ ନାହଁ।।।।। 🍀🍀🍀🍀🍀🍀

କାନ ଡେରି ଶୁଣିଲେ ଲାଗେ ହଳଦିଆ ଲୁଗା ପିନ୍ଧି    ବୋଉ ଯେମିତି ଗୁଣୁଗୁଣେଇ ଚାଲିଛି    କେତେ ଶ୍ଳୋକ    କେତେ ମନ୍ତ୍ର । ତାର ହୁଳହୁଳି  ଟନ୍ ଟନ୍ ଘଣ୍ଟି ଶବ୍ଦ କର୍ପୁର ,  ଧୂପ, ଘୃତବତି ଜାଳି କହି ଚାଲିଛି ...

        ହେ  ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେବ !!!!!!          ଅନ୍ଧାର କଣ ଜାଣ???     ତୁମକୁ ଦେଖି.....     ସେ ଚିରଚିର କରି   ଛତ୍ରଭଙ୍ଗ ଦିଏ।     ତାର ଶାନ୍ତ, ସରଳ, ଶୈଶବ ମନ,      ତୁମ କ୍ଷୁଧା ରେ....     ମର୍ମାହତ ହୋଇଯାଏ।      ତୁମ ଅକ...

ସେଇ ଭଙ୍ଗା ମନ୍ଦିର ଅମାନିଆ ଖରା କାକର ଝରା     ଚଢେଇ ର ଚିକିରି ମିକିରି ଶବ୍ଦ.... ଜହ୍ନ ରାତି, ତାର ଚେନାଏ ହସ , ଆଙ୍କି ହୋଇଯାଏ ଭସା ମେଘ ତଳେ ସେମିତି ନିଃଶବ୍ଦ ସେ ଭଙ୍ଗା ମନ୍ଦିର । ନୀରବ ସାକ୍ଷି ସେ ସବୁ ପା...

କବିତା ଶେଷ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ..... କୁଆଡେ ଆସିଛୁ ମୃତ୍ୟୁ ?  ଆସିବୁ ଯଦି ଆସେ  କିନ୍ତୁ ନିଛାଟିଆ      ଖରାବେଳେ କି ଅନ୍ଧକାର ରାତି ରେ  ଆସିବୁନି ..... ତତେ  "ମୋ ରାଣ" ମୋର ତ ଅନେକ କାମ ବାକି ଅଛି । ଏତେ ବ୍ୟସ୍ତତା କାହିଁକି? ସୋହାଗ ରେ ବାଟବଣା ହୋଇ ଆଉ ପଶି ଆସିବୁନି ଏଇନେ ତୋ ପାଇଁ ସମୟ ନାହିଁ। କବିତା ସରିବାକୁ ଆହୁରି ଅନେକ ସମୟ।ଅନ୍ଧାର ରେ ସେଠି ବସିଥା..... କୋଳେଇ ନେବି ଆ ଆ ବୋଲି ହାତ ଠାରି ଡାକିବି..... ତୋର ସେଇ ଚିରକାଳ ଅଝଟ ପଣ କୁ ଚୁପଚାପ ଭି ସହିଯିବି। ମିଛ କହୁନି ଏବେବି  ତତେ ବେଳେବେଳେ  ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖେ  ତୋ ମାୟା ରେ ବାୟା ହୋଇଯାଏ । ଦୁର୍ବଳ ହାତରେଆପଣେଇ ବାକୁ ଚେଷ୍ଟାକରେ। ତୁ କିନ୍ତୁ ମିଳେଇ ଯାଉ ଆକୁଣ୍ଠିତ ମହକ ରେ..... ଆଜି କେମିତି ଅଜାଣତେ ପଶି ଆଶିଛୁ? ଭୁଲ ବୁଝିବୁନି ଆଜି ବହୁତ କାମ------- ଆଖି ବୁଜି ଅନ୍ଧ ତପସ୍ୟାରେ ରତ। ତୋ ଆକାଶସ୍ପର୍ଶୀ ଆକ୍ଷି ରେ ଚମକ ବୁଝି ପାରୁଛି। ଆଜି ମୁଁ କିନ୍ତୁ ପନ୍ଦ୍ମପତ୍ର ଓଦା କରେନି , ଛୁଇଁ ପାରେନି  ଆବେଗ, ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୟ। ହୃଦୟ ହୀନ ତ ମୁଁ ନୁହଁ ତତେ ନିଶ୍ଚୟ   ଆଦରି ନେବି..... ନ ଥିବ ସେତେବେଳେ ଫୁଟିବାର ସୁଖ ନା ଥିବ ମୋହିବାର ଦୁଃଖ ...... ନା ଥିବ ଝରିବାର ସନ୍ତାପ।