ଅଳସୁଆ ଦୁଃଖ ପାଏ (ଶିଶୁ କବିତା )✓

[30/03, 10:41 am] minakshi dwivedy21: ତୋ ଅଧର ନାଲି ରଙ୍ଗିଛି ମୋ ଅଧରେ

ସେ ରଙ୍ଗ ନ ଯାଉ ଛାଡ଼ି

ତୋ କୃଷ୍ଣ ରଙ୍ଗ ବୋଳିଛି ମୋ ଦେହେ

ଖେଳିଛି ଯେବେ ତୋ ସହ ହୋଲି.....

ନୀଳ ଢଳ ଢଳ ତୋ ନୟନ ଯୁଗଳ

ମୋ ନୟନେ ଦେଲି ଭରି

ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ରଙ୍ଗ ଯେବେ ବୋଳି ଦେଲୁ କାହ୍ନା

ତୋ ପ୍ରେମ ରେ ଗଲି ପଡି।

[01/04, 11:32 am] minakshi dwivedy21: (ବନ୍ଦେ ଉତ୍କଳ ଜନନୀ)

ଯାହା ମଥା ସିନ୍ଦୂର ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର,

ଯାହା ପାଦେ ଘୁଙ୍ଗୁର ନୀଳ ପାରାବାର,

ମୃଣାଳ ମାଳିନୀ ଶବୁଜ ସୁନ୍ଦର,

ପୂଣ୍ୟତୋୟା ସେଇ

ଉତ୍କଳ ନାମ ତାର।

ପଞ୍ଚ ସଖା ଯାର ଉତ୍କଳେ ମଣ୍ଡିତା,

ସେହି ରାଜ୍ୟ ଅଟେ ଜଗତେ ବନ୍ଦିତା,

ପୂଣ୍ୟ ପ୍ରସବିନି, ନୀଳ ନିର୍ଝରଣୀ,

ଶୂରବୀର, କବି, ପଣ୍ଡିତ ମଣ୍ଡିନି।

ଯାହା ହୃଦେ ସଦା ମାଧୂର୍ଯ୍ୟ ବିରାଜେ,

ମନ୍ଦିର ମାଳିନୀ ଶୋଭା ଉପଜେ,

ସେହି ଆମ ରାଜ୍ୟ ଉତ୍କଳ ଜନନୀ,

ରହୁ ଚିରଞ୍ଜିବୀ ସଦା ବିଜୟୀନି।

ବାରମାସେ ଯାର ହୁଏ ତେରପର୍ବ, 

ପବିତ୍ର ସେ ଭୂମି ଆମର ସୌରଭ,

ଶ୍ରୀ କ୍ଷେତ୍ର ମଣି ଯେ ଜଗତେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ,

ବଡ଼ ଠାକୁର ବୋଲାନ୍ତି

ଆମ ଜଗନ୍ନାଥ।

ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଧାମ ଜଗତେ ବିଖ୍ୟାତ,

ରଥଯାତ୍ରା  ଅଟେ ଆମ ଧରାରେ ସୁଖ୍ୟାତ,

ସେହି ଆମ ବନ୍ଦିତା ଉତ୍କଳ ଜନନୀ,

କଳା ସଂସ୍କୃତି ର ଅଟେ ଶିରୋମଣି।

ସ୍ବାଦିଷ୍ଟ ବ୍ୟଞ୍ଜନ ଯାର ଆର ରୁ ଅନେକ

ଅଭଡ଼ା କୈବଲ୍ୟ ରଖିଥାଏ ଟେକ,

କଳା କୌଶଳ ଭରା ବୀର ଯେ ପୁଙ୍ଗବ,

ନୃତ୍ୟ ଗୀତ ଭରା ଓଡିଶୀ ତାଣ୍ଡବ,

ସେହି ଅଟେ ଆମ ଉତ୍କଳ ଜନନୀ,

ଚିର ବନ୍ଦନୀୟା ମଧୁର ମୋହିନୀ।

ଭାଷା ନିର୍ଝରଣୀ ସାରସ୍ବତ ବାଣୀ,

ପୁଷ୍ଟ ହେଉ ସଦା ଏତିକି ମାଗୁଣୀ,

ସେହି ଅଟେ ଆମ ଉତ୍କଳ ଜନନୀ।

ସେହି ଅଟେ ଆମ ଗୌରବ ମଣ୍ଡିନି।

ଆମ ଉତ୍କଳ ଭାଷା, ଆମ ପରମ୍ପରା,

କରିବାନି କେବେ ତାକୁ ଅପାଶୋରା,

ଯୁଗ ଯୁଗ ଧରି ରଖି ଖ୍ୟାତି ଯଶ,

ଭାଇଚାରା ଭରି ନ କରି ଆକ୍ରୋଶ,

ହଉ ତେଜସ୍ଵିନୀ,ଚୀର ପ୍ରସବିନି,

ସଦା ଅଟୁ ଆମେ ତା ପାଖେ ଋଣୀ, 

ସେଇ ଆମ ବନ୍ଦେ ଉତ୍କଳ ଜନନୀ,

ସେଇ ଆମ ବନ୍ଦେ ଉତ୍କଳ ଜନନୀ।

*ମିନାକ୍ଷୀ*

*ବନ୍ଦେ ମାତରମ୍*

🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻

[03/04, 10:09 am] minakshi dwivedy21: *ସବୁ ତୁମ ପାଇଁ.....*

ତୁମେ ଯଦି ତୁମ ପଣତ ତଳେ ମତେ ଲୁଚେଇଥା'ନ୍ତ

ମୁଁ ଆଜି ଅମାନିଆ ହୋଇ ନଥାନ୍ତି।

ତୁମେ ଯଦି ତୁମ ଭସା ଆଖିରେ ମତେ ବସେଇଥା'ନ୍ତ

ମୁଁ ଆଜି ଅଝଟିଆ ହୋଇ ନଥାନ୍ତି।

ତୁମେ ଯଦି ତୁମ ହୃଦୟରେ ଯାଗା ଦେଇଥା'ନ୍ତ

ମୁଁ ଆଜି ନିର୍ଲଜିଆ ହୋଇ ନଥାନ୍ତି।

ତୁମେ ଯଦି ପ୍ରେମର ସଂଗୀତ ଗାଇଥା'ନ୍ତ

ମୁଁ ଆଜି ବେସୁରା ହୋଇ ନଥାନ୍ତି।

ତୁମେ ଯଦି ନିଜକୁ ସମର୍ପଣ କରିଥା'ନ୍ତ

ମୁଁ ଆଜି ବେହିଆ ହୋଇ ନଥାନ୍ତି।

ଯାହା ମୁଁ ହେଇଛି,ଯାହା ମୁଁ କରୁଛି ସବୁ ତ ତୁମରି ଦିଆ....

ତୁମକୁ ଭୁଲିବାର ଏକମାତ୍ର ଜରିଆ।