Skip to main content

science article

(ମଣିଷ କାହିଁକି ବୃଦ୍ଧ ହୁଏ?)

  ଏହି ଦୁନିଆର ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତି ଦୀର୍ଘ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ଏବଂ କେହି ବୃଦ୍ଧ ହେବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି ନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ମନୁଷ୍ୟର ଏହି ଇଚ୍ଛା କେବେ ପୂରଣ ହୁଏ ନାହିଁ । ବୃଦ୍ଧ ହେବା ଏକ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଯାହା ଜନ୍ମରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ଜୀବନସାରା ଚାଲିଥାଏ ।

  ଯେତେବେଳେ ପିଲାଟି ଜନ୍ମ ହୁଏ, ତାଙ୍କ ଶରୀରର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଛୋଟ ହୋଇଥାଏ । ସମସ୍ତ ଜୈବିକ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଏକ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଚାଲିଥାଏ । ମଣିଷ ବୃଦ୍ଧ ହେବା ସହିତ ଶରୀରରେ ଜୈବିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟେ।  ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନଗୁଡ଼ିକୁ ରୋକା ଯାଇପାରିବ ନାହିଁ। ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ହେଉଛି ଏହି ଜୈବିକ (biological) ପରିବର୍ତ୍ତନଗୁଡ଼ିକର ସମାପ୍ତି ।  ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ କେଉଁ ଜୈବିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣିଛି ତାହା ଆସନ୍ତୁ ଜାଣିବା।

 ବୟସର ଅଗ୍ରଗତି ସହିତ ଜୈବିକ ପ୍ରକ୍ରିୟା ମନ୍ଥର ହୋଇଯାଏ, ଯେଉଁଥିପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟର ଶକ୍ତି ଏବଂ ସମ୍ବେଦନଶୀଳତା ମଧ୍ୟ ହ୍ରାସ କରେ ।ଏହାର କାରଣ ହେଉଛି ଶରୀରରେ ପ୍ରୋଟିନ୍ ଉତ୍ପାଦନ ହାର କମିଯାଏ। 
ଏନଜାଇମର ପରିବର୍ତ୍ତନ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ପ୍ରକ୍ରିୟା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଦାୟୀ ।  ଶାରୀରିକ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ହ୍ରାସ ହେବା ସହିତ ମଣିଷ ଓଜନ ହ୍ରାସ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରେ, ଆଖି ଦୃଶ୍ୟ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାଏ ଏବଂ କେଶ ଧୂସର ହୋଇଯାଏ । ଏସବୁ ହେଉଛି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାର ଲକ୍ଷଣ ।

ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟର ଲକ୍ଷଣ ଗୁଡିକ କ’ଣ?

 ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟର ହଲମାର୍କ, ଯାହା ସେନସେନ୍ସର ହଲମାର୍କ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା, ଜୈବିକ ଏବଂ ରାସାୟନିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଯାହା ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ବୟସ ସମୟରେ ଆମ ଶରୀରର କୋଷ, ଟିସୁ ଏବଂ ଅଙ୍ଗରେ ଘଟେ |  ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଗୁଡିକ ଆମ ଶରୀରର ସିଷ୍ଟମ ଉପରେ ନକାରାତ୍ମକ ପ୍ରଭାବ ପକାଇଥାଏ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଗତିଶୀଳ କ୍ଷତି ଘଟାଇଥାଏ |  ଅଧିକନ୍ତୁ, ଏହି ହ୍ରାସ ଆଶଙ୍କା ବଢିଲେ  ଆମେ ମଧୁମେହ, କର୍କଟ, ହୃଦ ରୋଗ କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନଗତ ରୋଗରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। 

ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟର ନଅଟି ଚିହ୍ନ..

 ୨୦୧୩ ରେ, ଗବେଷକମାନେ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟର ନଅଟି ଚିହ୍ନ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ 

୧ ..ଜେନୋମିକ୍ ଅସ୍ଥିରତା ।

  ୨...ଟେଲୋମେର ଆକର୍ଷଣ ।

  ୩..ଏପିଜେନେଟିକ୍ ପରିବର୍ତ୍ତନ।

 ୪..ପ୍ରୋଟୋଷ୍ଟାସିସ୍ ହରାଇବା ।

 ୫..ଖରାପ ପୁଷ୍ଟିକର ସେନ୍ସିଂ।

୬..  ମାଇଟୋକଣ୍ଡ୍ରିଆଲ୍ ଅସୁବିଧା ।

 ୭..ସେଲ୍ୟୁଲାର୍ ସେନସେନ୍ସ।

 ୮..ଷ୍ଟେମ୍-ସେଲ୍ କ୍ଲାନ୍ତ ।

 ୯.. ପରିବର୍ତ୍ତିତ ଅର୍ନ୍ତକୋଷ ଯୋଗାଯୋଗ। 

ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ଉପରେ ତତ୍ତ୍ବ

 ଏହା ସାଧାରଣତଃ ସ୍ବୀକାର କରା ହୋଇଛି ଯେ ଗୋଟିଏ କାରଣ ଅପେକ୍ଷା ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ଏକାଧିକ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥାଏ। ଏହା ମଧ୍ୟ ସମ୍ଭବ ଯେ ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାଗୁଡ଼ିକ ପରସ୍ପର ସହିତ ପାରସ୍ପରିକ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି ଏବଂ ଓଭରଅପ୍ କରନ୍ତି |
ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ଶରୀରର ସମସ୍ତ କୋଷ ଏବଂ ଟିସୁରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟେ।
କିଡନୀ, ଯକୃତ ଏବଂ ଅନ୍ତନଳୀ କୋଷଗୁଡ଼ିକ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାଏ ରକ୍ତଭଣ୍ଡାର ଫଳସ୍ୱରୂପ ସେମାନେ ରକ୍ତ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୋଷକ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଶରୀରର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗକୁ ଯଥେଷ୍ଟ ପରିମାଣରେ ବହନ କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ ନୁହଁନ୍ତି । ଫଳସ୍ୱରୂପ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥାଏ । ବୟସ ବଢିବା ସହିତ ଆଖି, କାନ, ଚର୍ମ, ଦାନ୍ତ ଏବଂ ହଜମ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାଏ । ରକ୍ତ ସଞ୍ଚାଳନ ଅନିୟମିତ ହୋଇଯାଏ, ଶେଷରେ ଜୀବନ ସମାପ୍ତ ହୁଏ।

ଆପଣ ସେମାନଙ୍କୁ କିପରି ଅଟକାଇ ପାରିବେ?

ଏହା ସମ୍ଭବ କି?  ହଁ, ଅନେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଆପଣ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ହଲମାର୍କକୁ ଓଲଟା କରିପାରିବେ କିମ୍ବା ଅନ୍ତତଃ ଏହାକୁ ମନ୍ଥର କରିପାରିବେ |  ସେଗୁଡ଼ିକ ଆପଣଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ, ଶାରୀରିକ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ, ସପ୍ଲିମେଣ୍ଟ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାରଣ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ। ଯଦି ଆପଣ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକତ୍ର ସମ୍ବୋଧନ କରନ୍ତି, ତେବେ ଆପଣ ଆପଣଙ୍କର ସୁସ୍ଥ ଦୀର୍ଘାୟୁକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିପାରିବେ ଏବଂ ଆପଣଙ୍କ ଜୀବନରେ ସୁସ୍ଥ ବର୍ଷ ସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି ହୋଇ ପାରିବେ |

 ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟର ହାର ବିଭିନ୍ନ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଭିନ୍ନ ହୋଇପାରେ କିନ୍ତୁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଏଥିରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୁଏ ନାହିଁ । ଏହା ଏକ ନିଶ୍ଚିତ ଜୈବିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଯାହାକୁ ରୋକା ଯାଇପାରିବ ନାହିଁ। ଅବଶ୍ୟ, ପୁଷ୍ଟିକର ଖାଦ୍ୟ, ଶୁଦ୍ଧ ପରିବେଶ ଏବଂ ଉପଯୁକ୍ତ ବ୍ୟାୟାମ ସାହାଯ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାର ଶୀଘ୍ର ଆରମ୍ଭକୁ ରୋକାଯାଇପାରିବ |

Comments

Popular posts from this blog

ଅଳସୁଆ ଦୁଃଖ ପାଏ (ଶିଶୁ କବିତା )✓

ଅଳସୁଆ ଦୁଃଖ ପାଏ ସମୟ ହାତରେ ଘଣ୍ଟି, ଟିକ୍–ଟିକ୍ କରି କୁହେ  “ଉଠ, ଚାଲ, ସୃଷ୍ଟି କର।” କିନ୍ତୁ ଅଳସୁଆ ଶୋଇ ରହେ, ଚାଦରକୁ ଭାବେ ସ୍ଵପ୍ନର ରାଜ୍ୟ, କାରଣ ସେ ପ୍ରକୃତିର ନିୟମରୁ ବିପରୀତ କରିଥାଏ। ପ୍ରକୃତି କେବେ ଅଳସୁଆ ନୁହେଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିତ୍ୟ ଉଦୟ ହୁଏ, ନଦୀ ସଦା ବହେ, ଗଛ ସଦା ବୃଦ୍ଧି ପାଏ, ପକ୍ଷୀ ସଦା ପରିଶ୍ରମରେ ନୀଡ଼ ଗଢ଼େ।  ଯେପରି ବୀଜ ମାଟିରେ ପଡ଼ି ଶ୍ରମର ସ୍ନେହ ପାଇଲେ ଗଛରେ ପରିଣତ ହୁଏ, ତେଣୁ ମଣିଷର ଭାଗ୍ୟ କେବଳ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ। କାର୍ଯ୍ୟହୀନ ବୀଜ ଶୁଖିଯାଏ, ଜୀବନର କାଳୀନୀ କୌଣସି ଫଳ ଦିଏନାହିଁ। ଜୀବନ ହେଉଛି ଏକ ପ୍ରବାହମାନ ନଦୀ, ଯେଉଁଥିରେ ସମୟର ଝରଣା ନିରନ୍ତର ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ବହିଯାଏ। କର୍ମରେ ରହିଛି ଆନନ୍ଦ, ଶ୍ରମରେ ରହିଛି ସ୍ୱାଧୀନତା, ପରିଶ୍ରମରେ ହିଁ ମଣିଷ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଜୀବନ୍ତ କରିଥାଏ। ତତ୍ତ୍ୱ କୁହେ... କର୍ମ ହିଁ ଯଜ୍ଞ, ଶ୍ରମ ହିଁ ଧ୍ୟାନ, ପରିଶ୍ରମ ହିଁ ମୁକ୍ତିର ପଥ। କର୍ମଯୋଗୀ ସମୟ ସହିତ  ଏକତାରେ ସ୍ଵୟଂକୁ ଦେଖେ। ତା’ର ପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ଷଣ ହୁଏ ଅମୃତ, ପ୍ରତ୍ୟେକ କାର୍ଯ୍ୟ ହୁଏ ଉପାସନା। ଅଳସୁଆ ମନରେ ସ୍ୱପ୍ନ ଥାଏ, କିନ୍ତୁ ହାତ ଆଗକୁ ବଢ଼େନି, ଚକ୍ଷୁରେ ଆଶା ଭରିଥାଏ, କିନ୍ତୁ ପାଦେ ପାଦେ ମନ୍ଥରତାର ବେଡ଼ି। ତା’ର ହାତରେ ରହିଯାଏ କେବଳ  ଦୁଃଖର ଖାଲିପଣ ଓ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପର ଲୁହ। ମିନାକ୍ଷୀ ଦ୍ବିବେଦୀ  ୭୯୭୮୦୮୨୮୩୪ ଗୁରୁ ଗ୍ରାମ...

ଚିପକୋର ପ୍ରେରଣା: ବିଶ୍ନୋଇ ନାରୀର ଅଦମ୍ୟ ସାହସ”

“ଚିପକୋର ପ୍ରେରଣା: ବିଶ୍ନୋଇ ନାରୀର ଅଦମ୍ୟ ସାହସ” ମାନବ ଇତିହାସ ଅଗଣିତ ବଳିଦାନର ସାକ୍ଷୀ। କେହି ଦେଶ ପାଇଁ, କେହି ଧର୍ମ ପାଇଁ, କେହି ସତ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରାଣ ଦେଇଥାନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତି ପାଇଁ ପ୍ରାଣ ଆହୁତି ଦେବାର ଉଦାହରଣ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ । ମାନବ ସଭ୍ୟତାର ଇତିହାସରେ କେତେକ ଏମିତି ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ  ନିଜ ସ୍ଵାର୍ଥକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ସାମୂହିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ପାଇଁ ଜୀବନ ଦେଇଛନ୍ତି। ହିମାଳୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ଜଙ୍ଗଲ ସଂରକ୍ଷଣ ପାଇଁ ଚିପକୋ ଆନ୍ଦୋଳନ ବିଷୟରେ ଅନେକ ଲୋକ ଜାଣନ୍ତି। କିନ୍ତୁ, ଏହାର ଶହ ଶହ ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ, ରାଜସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଚିପକୋ ଆନ୍ଦୋଳନ ହୋଇଥିଲା, ଯାହାର ଇତିହାସ ବହୁତ ସ୍ପର୍ଶକାତର। ଏଥିରେ ପରିବେଶ ରକ୍ଷା ପ୍ରତି ସଚେତନ ଅମୃତା ଦେବୀ ବିଶ୍ନୋଇଙ୍କ ସମେତ ୩୬୩ ଜଣ ଲୋକ ନିଜ ଜୀବନ ବଳିଦାନ ଦେଇଥିଲେ।ସରକାରଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ନୁଆଁଇ ଦେଇଥିଲେ।ବିଶ୍ନୋଇ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଥିଲେ ଗୁରୁ ଜମ୍ଭେଶ୍ୱର (ଜମ୍ଭୋଜୀ), ଯିଏ ୧୫ ଶତାବ୍ଦୀରେ ପ୍ରକୃତି ସୁରକ୍ଷାକୁ ଧର୍ମୀୟ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଭାବରେ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ୨୯ ଟି ନିୟମ (ବିଶ୍-ନୋଇ)ରେ ସ୍ପଷ୍ଟ କରାଯାଇଥିଲା। ବିଶ୍ନୋଇ ସମ୍ପ୍ରଦାୟରେ ପ୍ରକୃତି ହେଉଛି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତିରୂପ। ସେଠାରେ ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ, ଗଛ, ମାଟି, ଜଳ ସବୁକୁ ପବିତ୍ର ମାନାଯାଏ। “ଗଛ କାଟିବା ପାପ, ପଶୁକୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପାପ, ପ୍ରକୃତିକୁ ବିନାଶ କରିବା ମାନେ ମାନବତାକୁ...

ଟିକି ଟିକି ଫୁଲ ଆମେ✓

(ଟିକି ଟିକି ଫୁଲ ଆମେ) ଟିକି ଟିକି ଫୁଲ ଆମେ ଭାରତ ମାତାର ଖିଲି ଖିଲି ହସୁଥାଉ ନ ଥାଏ ଯେ ଡର ।। ଆମ ବାସ ଖେଳିଯାଏ ମୁଲକରୁ ମୁଲକ ଭାରତର ଅଟୁ ଆମେ ସୁକୋମଳ ପ୍ରତୀକ ।। ଟିକି ଟିକି ମନ ଆମ ଦିଅ ନାହିଁ ଦଳିରେ ସ୍ବର୍ଣ୍ଣ ଦେଶ ଗଢିଦେବୁ ତୋଳି ନିଅ ସ୍ନେହରେ।। ଟିକି ଟିକି ଶିଶୁ ଆମେ ଭାରତର ମଣି ଦୂର କରିବୁ ଅନ୍ଧାର ଆଲୋକକୁ କିଣି।। ଆମେ ଅଟୁ ଭବିଷ୍ୟତ ହୀରା ମୋତି ମାଣିକ ରଖିବୁ ଦେଶର ଟେକ ହୋଇ ଆମେ ନିର୍ଭୀକ ।। ଦେଶ ଜନନୀର ଲୁହ ପୋଛି ଦେବୁ ଆମେରେ ମାଆର ସୁରକ୍ଷା ଭାର ନେବୁ ଆମ କାନ୍ଧରେ ।। ଦରିଆ ବୁକୁରୁ ଆମେ ଖୋଜି ଦେବୁ ମୁକୁତା ସ୍ନେହ,ପ୍ରେମ, ଭକ୍ତି ଢାଳି ଦେବୁ ଶାନ୍ତି ବାର୍ତ୍ତା।। ଜ୍ଞାନର ଆଲୋକ ବାଣ୍ଟି ଯିବୁ ସତ୍ୟ ପଥରେ ଚିକିମିକି ଚମକିବୁ ଭାଇଚାରା ଡୋରରେ।। ରଙ୍ଗ ରଙ୍ଗୀନ ଫୁଲ ପରି ଗୁଣ ବିକଶିବ ଦିଗନ୍ତ ବିସ୍ତାରି ଆମ ନାମ ମହକିବ।। ଆମ ହାତେ ଦିଅ ଯେତେ ନୂଆ ରଙ୍ଗ ତୁଳିକା  ଆଙ୍କି ଦେବୁ ନବ ଛବି କେତେ ଭଳି ଭଳିକା ।। ସମୃଦ୍ଧ କରିବୁ ଭାଷା ବିଶ୍ୱେ ଯିବ ଚହଟି ହେଳା ନ କର ଆମକୁ ନିଅ କୋଳେ ସାଉଁଟି।। ଭାରତ ମାତାର ଅଟୁ ଗେହ୍ଲା ପୁଅ ଝିଅ କଳା, ସଂସ୍କୃତି ଐତିହ୍ୟ ରଖିବୁ ବଜାୟ।। ଅସୁମାରୀ ସ୍ବପ୍ନ ନେଇ ଦେଶକୁ ଗଢ଼ିବୁ ସୁସ୍ଥ, ଶାନ୍ତ ପରିବେଶ ଉଦ୍ଭବ କରିବୁ।। ଗାନ୍ଧୀ,ଚାଚା, ଶାସ୍ତ୍ରୀ,ପରି ମନୋଭାବ ନେଇ ଶୃଙ୍ଖଳ ବିଶ୍ବ ଗଢିବୁ ପ୍ରୀତି ରଙ୍ଗ ଦେଇ।। ମିଳିମିଶି ପ୍ରକୃତିର ରକ୍ଷା ଯେ କର...