ଅମୃତାୟନୀ

___ଅମୃତାୟନୀ____

ସବୁ କିଛି ଚାଲି ଯିବାପରେ

ମନ ଖୋଜେ ଅତୀତ କୁ,

ସବୁ ସ୍ନେହ ହଜିଗଲା ପରେ

ମନ ଖୋଜେ ସ୍ମୃତି କୁ,

ସ୍ମୃତି ର ସିନ୍ଧୁ ରୁ ଡେଇଁ ସାଇତା ପ୍ରତ୍ୟୟ ଗାଏ

ଆକାଶ ମାଟିର ମିଳନ ସଂଗୀତ 

ନିର୍ମମ ଅମାବାସ୍ୟା ଟା ଅପବାଦର ସିନ୍ଦୂର ସୀମନ୍ତେ 

ସଜେଇ ଆଙ୍କେ କଳ୍ପନା ର ତୈଳ ଚିତ୍ର ,

ସତ୍ୟ ସାତ୍ତ୍ୱିକ ପ୍ରେମୀୟ ଧାରେ

ପୁନରାବୃତ୍ତି ହୁଏ ନୀଳ ବର୍ଣ୍ଣ ଉଲ୍ଲାସର ପ୍ରେମିଳ ରାଗିଣୀ,

କାନ୍ଦୁଥିବା ମୂହୁର୍ତ୍ତ ରୁ ମୁକ୍ତିପାଏ ମର୍ମଥରା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଗୀତି,

ଆକାଶ ବାନ୍ଧିଧରେ ପୃଥିବୀର ଶ୍ବାସ,

ଅନୁଭବ ର ମହକ ବାଢେ ଅଜସ୍ର କମ୍ପନ,

ଶୁଭ୍ର ଦୀପ୍ତି ର ଉଚ୍ଚାଟିତ ସ୍ବର ବାଟ କଢାଏ

ମେଞ୍ଚା ମେଞ୍ଚା ପୁରୁଣା ସ୍ମୃତି ର ରୋଷଣୀ ରେ

ଜ୍ଵଳନ୍ତ  ଅବଚେତନ ଆତ୍ମା ମୁକ୍ତି ପାଏ ,

ଶୂନ୍ୟରେ ଭାସି ଭାସି ଅମୃତ କୁମ୍ଭ ରେ

 ଅଭିଷେକ ହୁଏ ପୁଣି "ଅମୃତାୟନୀ"।

ମିନାକ୍ଷୀ ଦ୍ବିବେଦୀ 

୭୯୭୮୦୮୨୮୩୪

ନିଉ ଦିଲ୍ଲୀ