ମୌନତାର ମାନଚିତ୍ର: ଅଟିଜିମ୍

ମୌନତାର ମାନଚିତ୍ର: ଅଟିଜିମ୍

ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର କେବଳ ମନୋରଞ୍ଜନ ଦେବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ହୋଇନଥାଏ, କେତେକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଆମ ପାଖକୁ ଏମିତି ଶିକ୍ଷା ଓ ସନ୍ଦେଶ ଆଣିଥାଏ ଯାହା ସମାଜର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣକୁ ବଦଳାଇଦିଏ। 2025 ମସିହାରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିବା “ସିତାରେ ଜମିନ ପର” ତେବେ ଏମିତି ଏକ ଫିଲ୍ମ, ଯେଉଁଥିରେ ଅଟିଜିମ୍ ଥିବା ପିଲାର ଜୀବନ ଓ ସେଥିପାଇଁ ସମାଜର ଅଭିଗମକୁ ଆଧାର କରି ଏହି ଫିଲ୍ମ ମାଧ୍ୟମରେ ଅଟିଜିମ୍ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଗଭୀର ସମସ୍ୟା ଗୁଡିକୁ ସମାଜ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଣିବା ସହ ଏହାକୁ ବୁଝିବା ଓ ମାନିବା ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କରାଯାଇଛି।

       ଅଟିଜିମ୍ ହେଉଛି ଏକ ସ୍ନାୟୁତନ୍ତ୍ରୀୟ ବିକାଶ ଜନିତ ଅବସ୍ଥା, ଯାହାଦ୍ଵାରା ସେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ବ୍ୟବହାର, ଯୋଗାଯୋଗ ଓ ବୃତ୍ତିକୁ ସାଧାରଣ ଭାବେ ପ୍ରକାଶ କରି ପାରିନଥାନ୍ତି। ଅଟିଜିମ୍ ଥିବା ଶିଶୁମାନେ ସାଧାରଣ ପିଲାମାନଙ୍କ ଭଳି ନୁହେଁ, ତେବେ ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଦୁନିଆକୁ ଦେଖନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ମନ ଭିତରେ ଅସାଧାରଣ ଶକ୍ତି ଓ ସୃଜନଶୀଳତା ଥାଏ, କିନ୍ତୁ ସମାଜ ଏହାକୁ ବୁଝି ପାରେନାହିଁ।

ଏହି ଅବସ୍ଥା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣଙ୍କ ଭିତରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବେ ପ୍ରକାଶ ପାଏ ଯାହାକୁ “ Autism spectrum” ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ଏହାର ଆରମ୍ଭ ବାଲ୍ୟାବସ୍ଥାରୁ ହୁଏ ଓ ସମୟର ସହିତ ସେମାନଙ୍କ ଦୈନିକ ଜୀବନ, ଶିକ୍ଷା ଓ ସମ୍ପର୍କରେ ପ୍ରଭାବ ପକାଏ। ଯଦିଓ ଅନେକ ଏହାକୁ ଅସାଧାରଣତା ଭାବରେ ଦେଖନ୍ତି, ମୋର ମତ ଅନୁଯାୟୀ ଏହା ଜୀବନକୁ ଦେଖିବା ଏକ ଭିନ୍ନ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ମାତ୍ର।

ଅଟିଜିମ ଥିବା ଶିଶୁ ବା ବ୍ୟକ୍ତି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ଆଖି ମିଳାଇ ଦେଖିବା, ହସିବା, ଖେଳିବା ବା ଅନୁଭୂତି ବ୍ୟକ୍ତ କରିବାରେ ସଂକୋଚ କରନ୍ତି।

କଥା ବୁଝିବା, ଉଚ୍ଚାରଣ କିମ୍ବା ନିଜ ଭାବ ବ୍ୟକ୍ତ କରିବାରେ ଅସୁବିଧା ହୁଏ। ହାତ ହଲାଇବା, ମୁଣ୍ଡ ହଲାଇବା, ଏକ କଥାକୁ ବାରମ୍ବାର କହିବା ଭଳି ଅଭ୍ୟାସ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଦେଖାଯାଏ। ଅତି ଧ୍ୱନି, ଆଲୋକ ବା ସ୍ପର୍ଶ ପ୍ରତି ଅସାଧାରଣ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ସୃଷ୍ଟି କରିବାରେ ଦେଖାଯାଏ।

ଅଟିଜିମର ଗଭୀର କାରଣ ଆଜି ବି ବୈଜ୍ଞାନିକ ପାଖରେ ଏକ ରହସ୍ୟ। ହେଲେ ବଂଶଗତ ଅନୁବୃତ୍ତି, ଜୀନର ଅସାମାନ୍ୟତା, ଗର୍ଭାବସ୍ଥାର କିଛି ସମସ୍ୟା ଓ ଜନ୍ମ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଶିଶୁର ବିକାଶ ଏଥିରେ ଭୂମିକା ନେଇପାରେ।

ସମାଜ ଅଟିଜିମ ଥିବା ଶିଶୁ ବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ “ପଛୁଆ”, “ଅସାଧାରଣ”, “ମନୋବିକଳ” ବୋଲି ଭାବନ୍ତି। ଏହି ଧାରଣା ଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ଅଜ୍ଞତା ନୁହେଁ, ଏହା ଗଭୀର ସମ୍ବେଦନାର ଅଭାବର ପରିଚୟ।

ଅଟିଜିମ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପରି ହସନ୍ତି, କାନ୍ଦନ୍ତି, ସ୍ନେହ ଚାହାନ୍ତି ଓ ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଏହାକୁ ବ୍ୟକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ଭାଷା ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି – ସେ ଭାଷା ହେଉଛି ନିରବତା, ରିପିଟିଟିଭ୍ ବ୍ୟବହାର ଓ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅଭିନୟ।

ଅଟିଜିମ୍ ଥିବା ଶିଶୁମାନେ ସରଳ ଭାବରେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି।ନିଜ ଜଗତରେ ବେଶି ମନ ଲଗାନ୍ତି। ସତ୍ୟପ୍ରେମୀ ଓ ନିଷ୍କଳଙ୍କ ଥାଆନ୍ତି। କେତେକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ରୁଚି ଓ ରୁଟିନ୍ କୁ ଅତ୍ୟଧିକ ମହତ୍ତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତି। କେତେକ ଅଟିଜିମ୍ ଥିବା ପିଲା ଅଦ୍ଭୁତ ଚିତ୍ର, ସଙ୍ଗୀତ, ଗଣିତ ବା ଯନ୍ତ୍ର ଉପରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଦକ୍ଷତା ଦେଖାଇ ପାରନ୍ତି।ସେମାନେ ଯାହାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟଧିକ ମନ ଦେଇ ଭଲ ପାଆନ୍ତି। ଗୋଟେ ବିଷୟ ଉପରେ ସେମାନେ ଘଣ୍ଟା ଘଣ୍ଟା ଧରି ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ପାରନ୍ତି, ଯାହାର ଫଳରେ ତାହା ଉପରେ ଗଭୀର ଜ୍ଞାନ ହୋଇଥାଏ।

କେତେକ ଶିଶୁ ମୌନ ହୁଅନ୍ତି କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଅନ୍ୟମାନେ କହିଥିବା କଥା ଭଲ ଭାବରେ ଶୁଣିବା ଓ ବୁଝିବା କ୍ଷମତା ରଖନ୍ତି।ଦୈନିକ କାମରେ ନିୟମିତତା ରଖିବା ଏବଂ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ରୁଟିନ୍ ଅନୁସରଣ କରିବା ଏହା ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ହେବା ସହିତ ସେମାନେ ଆପଣାକୁ ମଧ୍ୟ ଶିଖାଇ ପାରନ୍ତି।

   କିନ୍ତୁ ମୁଖ୍ୟ କଥା ହେଉଛି—ଅଟିଜିମ ଏକ ରୋଗ ନୁହେଁ। ଏହା ଜୀବନକୁ ଦେଖିବା ଏକ ଭିନ୍ନ ଶୈଳୀ, ଯାହାକୁ ବୁଝିବା, ସ୍ୱୀକାର କରିବା ଓ ସମ୍ବେଦନା ସହିତ ସହଯୋଗ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।

ଆଜି ଏକ ଅନେକ ସଫଳ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଅଟିଜିମ ସହିତ ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ବିଜ୍ଞାନ, କଳା, ତଥା ତଥ୍ୟ ବିଶ୍ଳେଷଣ ରେ ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରତିଭା ଦେଖାଇଛନ୍ତି। ଆମ ସମାଜ ଯଦି ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱୀକାର କରିବ, ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ଶିକ୍ଷା ଓ ଚିକିତ୍ସା ଦେଇପାରିବ, ତେବେ ସେମାନେ ବି ସ୍ୱାଧୀନ ଓ ଗୌରବମୟ ଜୀବନ ଗଢ଼ି ପାରିବେ।

ଟେମ୍ପଲ ଗ୍ରାଣ୍ଡିନ୍ – ଏକ ଅଟିଜିମ ଥିବା ମହିଳା, ଯିଏ ଅନ୍ତର୍ଜ୍ଞାନ ଓ ପ୍ରେରଣାର ଚିହ୍ନ।

ଗ୍ରେଟା ଥାନବର୍ଗ – ପରିବେଶ ଅନ୍ଦୋଳନର ଅଗ୍ରଗାମୀ, ଯିଏ ସ୍ୱୀକାର କରିଛନ୍ତି ନିଜ ଅଟିଜିମକୁ "ସୁପରପାୱର" ବୋଲି।

ତାଜା ଆନୁମାନିକ ତଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, ଭାରତରେ ପ୍ରତି 100 ପିଲା ମଧ୍ୟରୁ 1-2 ପିଲା ଅଟିଜିମ୍ ରେ ପୀଡ଼ିତ।

ଏହା ଅନୁସାରେ ଭାରତରେ ଅନୁମାନିତ 20-30 ଲକ୍ଷ ଅଟିଜିମ୍ ରୋଗୀ ରହିଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଏହି ସଂଖ୍ୟା ସ୍ପଷ୍ଟ ନୁହେଁ।

World Health Organization (WHO) ଅନୁଯାୟୀ, ବିଶ୍ୱରେ ପ୍ରତି 100 ଜଣ ଲୋକ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ 1 ଜଣ ଅଟିଜିମ୍ ରେ ପୀଡ଼ିତ।

United States (USA) ରେ 2024 ର ସଂଖ୍ୟା ଅନୁଯାୟୀ, ପ୍ରତି 36 ପିଲା ମଧ୍ୟରୁ 1 ଜଣ ଅଟିଜିମ୍ ରେ ଚିହ୍ନଟ।

ଏହି ଦେଶରେ ଆନୁମାନିକ 70 ଲକ୍ଷ ଠାରୁ ଅଧିକ ଅଟିଜିମ୍ ରୋଗୀ ଅଛନ୍ତି।

ବିଶ୍ୱ ଭରି 7-8 କୋଟି ଲୋକ ଅଟିଜିମ୍ ରେ ପୀଡ଼ିତ ଥିବା ଅନୁମାନ କରାଯାଏ।

ଅଟିଜିମ୍ ପାଇଁ ସମାଜର ସଂକଳ୍ପ ହେଉଥିବା ଉଚିତ୍ ଏକ ସାର୍ବଜନୀନ, ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ଓ ସାମରସତାପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ, ଯାହା ଅଟିଜିମ୍ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ, ଅବସର ଓ ସ୍ୱାଭିମାନ ସହିତ ବଞ୍ଚିବାର ଅଧିକାର ଦିଏ।ଏହିପରି ପରିସ୍ଥିତିରେ, ସମାଜର ଭୂମିକା ଅତ୍ୟନ୍ତ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।

ଅପ୍ରେଲ ୨ ତାରିଖକୁ "ବିଶ୍ୱ ଅଟିଜିମ୍ ଜନଚେତନା ଦିବସ" ଭାବରେ ପାଳନ କରାଯାଏ, କାରଣ ହେଉଛି:

ପ୍ରଥମେ – ସମାଜକୁ ଅଟିଜିମ୍ ବିଷୟରେ ସଚେତନ ଓ ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ହେବାକୁ ପଡିବ। ଭ୍ରାନ୍ତି ଓ ଅଗ୍ରଜାଗୃତିକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ସ୍କୁଲ, କଲେଜ, ଗ୍ରାମ ଓ ସହରରେ ସଚେତନତା କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଆୟୋଜନ କରିବା ଦରକାର।

ଦ୍ୱିତୀୟ – ଅଟିଜିମ୍ ଥିବା ପିଲା ଓ ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ସମାବେଶୀ ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା ଗଢ଼ିବା ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କ ମନୋବଳ ବଢ଼େ। ସ୍କୁଲ ଓ ଶିକ୍ଷକମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ବୁଝି ନେବା ଓ ମାନିବା ଶିଖିବା ଉଚିତ୍।

ତୃତୀୟ – ଅଟିଜିମ୍ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଜୀବନ ଯାପନ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତି ଓ ଦକ୍ଷତା ଶିକ୍ଷା ଦେଇ ସ୍ୱାଧୀନତା ଦିଆଯିବା ଉଚିତ୍।

ଚତୁର୍ଥ – ସେମାନଙ୍କ ପରିବାର ଓ ଅଭିଭାବକଙ୍କ ପାଇଁ ସାମାଜିକ ସମର୍ଥନ ଦେଉଥିବା ଏକ ସୁଦୃଢ଼ ନେଟୱର୍କ ଗଢ଼ିବା ଆବଶ୍ୟକ।

ପଞ୍ଚମ – ସମାଜର ମନୋଭାବ ବଦଳାଇବା ଅତି ଆବଶ୍ୟକ।

ଏହି ଦିନଟି 2007 ରେ ଜାତିସଂଘ ଦ୍ୱାରା ଘୋଷିତ ହୋଇ 2008 ରୁ ପାଳିତ ହେଉଛି।

ଆମେ ଯେତେବେଳେ ଭାବିବା ଆରମ୍ଭ କରିବା – "ଅଟିଜିମ୍ କିଛି ଅସାଧାରଣତା ନୁହେଁ, ଏହା ଗୋଟିଏ ଭିନ୍ନତା" – ସେତେବେଳେ ଅଟିଜିମ୍ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଆମ ସମାଜର ଗର୍ବ ହେବେ।

“ସିତାରେ ଜମିନ ପର (2025)” ଏକ ଭାବନାପ୍ରବଣ ଓ ସମ୍ବେଦନାଶୀଳ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର, ଯାହା ଆମକୁ ଅଟିଜିମ୍ ବିଷୟରେ ଅନେକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଛି। ଅଟିଜିମ୍ ଥିବା ପିଲାଙ୍କ ଜୀବନ ରେ ଆସୁଥିବା ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ, ସମାଜର ଅବିଜ୍ଞତା, ତାଙ୍କ ଉପରେ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ଓ ଆଶା ଦେଖା ଯାଇଛି। ଏହି ଫିଲ୍ମ ଦେଖି ସମାଜ ଅଟିଜିମ୍ ଉପରେ ସଚେତନ ହେବା ସହିତ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଓ ସମର୍ଥନ କରିବା ଦିଗରେ ଚିନ୍ତା କରାଇଛି। ଅଟିଜିମ୍ ଥିବା ପିଲାମାନେ ମଧ୍ୟ "ତାରା" ପରି ଆମ ସମାଜରେ ଚମକି ପାରିବେ ଯଦି ଆମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଭଲ ପାଉଛୁ, ବୁଝୁଛୁ ଓ ସହଯୋଗ ଦେଉଛୁ।

ଏହିପରି ଗଢ଼ି ଉଠୁଥିବା ଏକ ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ଓ ସମାବେଶୀ ସମାଜ ହେଉଛି ଆଗାମୀ ପିଢି ପାଇଁ ସଠିକ୍ ଉଦାହରଣ। ଅଟିଜିମ୍ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ସ୍ୱାଭିମାନ ସହିତ ଜୀବନ ଯାପନ କରିପାରିବେ ଓ ଏହି ସମାଜ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିବ। ଏହି ସମାଜ ଯେତେବେଳେ ବୁଝିପାରିବ “ସମସ୍ତେ ସମାନ ନୁହନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତଙ୍କର ଅଧିକାର ସମାନ” ସେତେବେଳେ ଅଟିଜିମ୍ ପାଇଁ ସଠିକ୍ ସାମାଜିକ ଭୂମିକା ଗଠିତ ହେଇପାରିବ। ଅଟିଜିମ୍‌ର ସଞ୍ଜୀବନୀ ହେଉଛି ସ୍ନେହ, କରୁଣା, ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ ସହନଶୀଳତା ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନରେ ଏକ ଆଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କରିବା । 

"ସମବେଦନା, ସମ୍ମାନ ଓ ସମାବେଶ – ଅଟିଜିମ୍ ପାଇଁ ଏକ ନୂଆ ରାସ୍ତା"।

  "ସମବେଦନା ଦ୍ୱାରା ଉନ୍ନତି, ଗ୍ରହଣ ଦ୍ୱାରା ସାମରସ୍ୟ

ଅଟିଜିମ୍ ପାଇଁ ଏକ ନୂଆ ଦିଗନ୍ତ"।

ଏହି ପ୍ରକାର ସଂକଳ୍ପ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଏକ ସଂବେଦନଶୀଳ, ସୁସଜ୍ଜିତ ଓ ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ସମାଜ ଗଠିତ ହେବ ଯେଉଁଠି ଅଟିଜିମ୍ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱାଧୀନ ଓ ଗର୍ବ ସହିତ ଜୀବନ ଯାପନ କରିପାରିବେ।

ମିନାକ୍ଷୀ ଦ୍ବିବେଦୀ 

୭୯୭୮୦୮୨୮୩୪

ଗୁରୁ ଗ୍ରାମ