*ଅର୍ଘ୍ୟ ନୁହେଁ,ଅଧିକାର*
ମୁଁ ଦେବୀ ନୁହେଁ, ମୁଁ ବି ତୁମ ପରି ମଣିଷ
ମୋତେ ରଖ ନାହିଁ ଉଚ୍ଚ ସିଂହାସନରେ
ସେଠି ଶ୍ୱାସ ନେବା ମୋ ପାଇଁ କଷ୍ଟ
ଦେବୀତ୍ୱର ଭାର ତଳେ ଲୁଚି ଯାଏ
ମୋର ମଣିଷପଣ, ମୋର ସବୁ ଧୈର୍ଯ୍ୟ
ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ହସେ, ସେ ଖୁସି ସତ
ଯେତେବେଳେ କାନ୍ଦେ, ଲୁହ ବି ସେତିକି ସତ
ମୋ ଭିତରେ ଅଛି ଭୋକ, ଅଛି ଜଞ୍ଜାଳ
ଅଛି ରାଗ ଓ ଅଭିମାନ।
ମୋତେ ଖାଲି ସହିଯିବାର ଶିକ୍ଷା ଦିଅ ନାହିଁ
ମୋର ବି କଥା ଅଛି, ଯାହା ମୁଁ କହିବାକୁ ଚାହେଁ
ମୋର ବି ଅଛି କ୍ଳାନ୍ତି,ମୋର ବି ଅଛି ମନ
ବଂଚିବାର ଅଭିଳାଷା
ମୋତେ ବୁଝ ନାହିଁ କେବଳ ଏକ କାଳ୍ପନିକ ଶକ୍ତି
ବା ଉପଭୋଗର ଖେଳଣା
ମୁଁ ତ ତୁମ ସହିତ ଚାଲୁଥିବା ଏକ ପଥ।
ବେତାଳ ପରି ମୋ କାନ୍ଧରେ
ଝୁଲେଇଦିଅ ନାହିଁ ସଂସାରର ସବୁ ବୋଝ
ହଜାରେ ଭଙ୍ଗା ସ୍ୱପ୍ନ ଯୋଡ଼ି ଜୀବନ ବଞ୍ଚିଛି
ସହାନୁଭୂତି ନୁହେଁ, ମୁଁ ଖୋଜୁଛି ସମାନତା
ମୁଁ ମା' ହୋଇ ସୃଷ୍ଟି କରେ
ମୁଁ ଶିକ୍ଷକ ହୋଇ ବାଟ ଦେଖାଏ
ମୁଁ ସାଥୀ ହୋଇ ପ୍ରେରଣା ଦିଏ
ମୁଁ ଜନନୀ, ମୁଁ ଜନିତା, ମୁଁ ସୃଷ୍ଟିର ଆଧାର
ମୋ ଛାତିରେ ଭରି ରହିଛି ଶକ୍ତିର ଭଣ୍ଡାର
ଦୁର୍ବଳ କହୁଥିବା ଏ ଦୁନିଆ ଆଗରେ
ମୁଁ ନାରୀ, ମୋ ହୃଦ ଫାଟି ଉଠୁଛି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ।
ଜାଳିବାକୁ ଆସ ନାହିଁ ମୋ ଦେହର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟକୁ
କବର ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନା ମୋ ବୁଦ୍ଧିମତ୍ତାକୁ
ଘରେ ,ବାହାରେ,କର୍ମକ୍ଷେତ୍ରର ସିଂହାସନରେ
ସମ୍ମାନ ସହ ମୁଣ୍ଡ ଟେକି ବଞ୍ଚିବା ମୋ ଅଧିକାର
ମତେ କାହିଁକି ସବୁ ସମୟରେ ରହିବାକୁ
ପଡିବ ନିର୍ମଳ, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ,ସହନଶୀଳ
ମୋର ବି ଭୁଲ ହୁଏ, ମୁଁ ବି ଶିଖେ ଭୁଲରୁ
ଦେବୀ ହେବାର ଭୟ ମୋତେ କରେ
ସର୍ବଦା ନିର୍ଜୀବ,ସର୍ବଦା ହତାଶ।
ତେଣୁ ଶୁଣ
ମୋର ସ୍ୱର, ମୋର ଅନ୍ତର କଥା
ମୋତେ ଦରକାର ନାହିଁ ତୁମ କୃପାର ଭିକ
ମୁଁ ଜାଣେ କେମିତି ହାସଲ କରିବାକୁ ପଡ଼େ ସ୍ଥିତି
ଯେଉଁ ହାତ ଥାଳି ଧରି ଖାଦ୍ୟ ପରଷୁଛି
ସେହି ହାତ ଆଜି ଇତିହାସ ନିର୍ମାଣ କରୁଛି।
ମୋ ଶାଢ଼ୀରୁ ଖୋଜ ନାହିଁ ତୁମ ଆଖିର ଅଶ୍ଳୀଳତା
ମୋ ଶବ୍ଦରୁ ବାହାର କରନା ଅହେତୁକ ନୀରବତା
ଭାଙ୍ଗିବି ମୁଁ ସେହି କାଚ କାନ୍ଥ, ଯାହା ବାନ୍ଧିଛି
ମୋ ମସ୍ତିଷ୍କର ବିଚାର ଆଜି ସମାଜକୁ ବଦଳାଇଛି।
ହଁ, ମୁଁ ନାରୀ! ମୋ ଭିତରେ ଶକ୍ତି ଅଛି କ୍ଷମା ଦେବାକୁ
ଶକ୍ତି ଅଛି ଦୁଷ୍ଟର ମୁଣ୍ଡ ଚିପି ମାରି ଦେବାକୁ
ଯେଉଁମାନେ ଭୁଲିଛନ୍ତି ସମ୍ମାନର ପରିଭାଷା
ସେମାନଙ୍କୁ ଦେବି ମୁଁ ମୋର ଅସ୍ତିତ୍ୱର ଭାଷା
ଏଇ ମୋର ଘୋଷଣା
ଏଇ ମୋର ସ୍ୱାଭିମାନର ନିଆଁ
ମୁଁ ନାରୀ, ଆଉ ମୋର ସମ୍ମାନ ହିଁ
ମୋର ପ୍ରଥମ ଅଧିକାର
ମୋତେ ଦିଅ ସମ୍ମାନ,
ଦିଅ ବାସ୍ତବତାରେ ବଞ୍ଚିବାର ଅଧିକାର
ଅର୍ଘ୍ୟ ନୁହେଁ, ମାନବିକତାର ଚାବି ଲୋଡ଼ା
ବସନ୍ତ ପରି ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ନୂତନ ସକାଳ।
ମିନାକ୍ଷୀ ଦ୍ବିବେଦୀ
୭୯୭୮୦୮୨୮୩୪
ଗୁରୁ ଗ୍ରାମ
Comments
Post a Comment